enigma

Zo noemt dus mijn magazine waarvan ik binnenkort het eerste nummer zal uitbrengen.

Maar het is nog lang niet af! Ik heb heel dringend de hulp nodig van biseksuele mensen die even wat willen vertellen over het biseksueel zijn! Gelijk wat, gewoon iets waar ik iets mee kan doen. Graag ook een naam en leeftijd. Dit mag eventueel een pseudoniem zijn. Deze oproep is héél dringend, want Refresh zou ik graag volgende week willen uitbrengen!

Wie bereid is om mee te werken, laat je (verhaal) horen via de knop linksboven, dan komt het wel terecht!

Greetz, thx & mailen maar!

Enigma

PS/ Wie graag het proefnummer van het Brugs/holebi/jongerenmagazine wil ontvangen, laat het mij ook weten via de knop linksboven...

Vrolijk kersfeest en gelukkig nieuwjaar!

Oké, ik weet het, ik ben waarschijnlijk de laatste. Maar iemand moet toch de laatste zijn? Enne, last but not least ;-p Dus iedereen: een gelukkig 2007 waarin hopelijk al je wensen mogen uitkomen! Eén gouden raad, en neen, niet van tante Kaat: durf je dromen naleven. Durf ervoor gaan. Vecht voor je doel en ga er recht op af! De weg naar je doel is misschien lang en zwaar, maar het zal de moeite lonen!

Maar nu eerst een verklaring... Ik heb een maand niet meer geblogd. Een maand vakantie genomen? Zeker niet! De week na de examens was het nog redelijk druk en heb ik geen tijd gehad om te bloggen. De eerste week van de vakantie was ik bij mijn papa waar ik moeilijk kan bloggen, aangezien hij het officieel nog niet weet van mijn geaardheid. Mijn papa is overbezorgd en controleert me redelijk veel, zodat ik dus niet zoveel kon weggaan ook. Alle afspraakjes en zo moest ik dan in de tweede week regelen, waar ik bij mijn mama ben die meer vertrouwen in me heeft en me minder controleert. Is al die controle nodig? Neen! Ik ben een brave, verstandige, slimme, gecontroleerde jongen die goed weet waarmee hij bezig is. Maar goed, het werd weer school, ja, dat weet ik. Ik heb meermaals geprobeerd te bloggen thuis, maar ik heb nu een slechte modem (msn-mensen kunnen dit bevestigen), waardoor ik heel vaak off vlieg en dus mijn bericht nooit gepost raakt :-S Kijk ook eens naar het uur van mijn post, dan zal je zien dat ik dit vlug op school doe, in afwachting om te gaan eten terwijl mijn Duits juist gedaan is...

Maar goed, ik zal nu echt mijn best doen rapper te bloggen. Thuis toch ook nog een paar keer proberen. En als laatste excuus, ik ben ook bezig met een magazine aan het maken voor holebi's/jongeren. Meer info volgt hier later nog ;-)

Greetz & cu soon (hoop ik toch)

Enigma

PS/ Mijn voornemens zal je binnenkort ook kunnen lezen, net als mijn vakantie-ervaringen.

Ey

Sorry dat ik even niets meer van me liet horen, maar het zijn, zoals je wellicht wel door hebt, examens. Drukke week gehad waardoor ik nu moe ben en dus niet veel tijd, zin en energie heb om iets te doen, laat staan bloggen. Sorry daarvoor.
Dinsdag zijn mijn examens gedaan, en vanaf dan zal je weer meer te lezen krijgen. Greetz & tot dan

Enigma

Ey

Dit weekend had ik het weer even zwaar. Even zat ik er weer compleet door, maar gelukkig werd ik op tijd getroost (naar de late avond toe :-S   ). Het was zelfs zo erg dat ik ervan ben beginnen wenen en me niet meer op mijn schoolwerk, examens, kon concentreren...

Even voelde ik me te veel op de wereld. Maar 's avonds heeft Sammy me getroost met lieve smsjes, waardoor ik me weer beter in mijn vel voelde. Bedankt Sammy. Sammy is ook iemand die ik leerde kennen via internet...

Mja, het weekend was weer tamelijk rot. Weer spanningen thuis, weer van alles naar m'n kop gesmeten gekregen door de spanningen (figuurlijk!), vrijdag magere opkomst voor Sinterklaasfeestje in de andere jeugdbeweging. Zelfs Sinterklaas was al terug naar Spanje ;-) Matty troostte me niet op het moment dat ik het het meest nodig had :-S (waarschijnlijk geen belwaarde?) en ook had ik het moeilijk omdat ik vandaag examen wiskunde had.
Wiskunde gaat me dit jaar echt niet, of ik er nu voor leer of niet. Ik ben er de hele zondag mee bezig geweest. Zaterdag heb ik een poging ondernomen om mijn biologie wat structuur bij te brengen, wat ook moeilijk was! Maar zondag dus hele dag wiskunde geleerd, of toch geprobeerd. Het lukte gewoon niet om me te concentreren. En ik zag er ook niet echt het nut van in om te studeren, want of ik er veel of weinig voor leerde, ik behaalde toch steeds dezelfde resultaten, wat leidde tot 52% voor mijn dagelijks werk van wiskunde :-S (ik zit in een wiskundige richting, dus wel heel belangrijk)

Maar goed, examen gepasseerd. Enne, ik voel me goed erbij. Het lukte veel beter dan verwacht. Het ging beter dan de sb's.

Maar goed, genoeg geschreven in deze drukke periode. Ik ga me nu gaan concentreren op chemie en fysica; voor fysica ook nog iets inhalen en neen, geen buizen ;-)

Greetz & veel blokgenot!

Enigma

Ey

Vrijdagmiddag. Eerste examens gehad. Ik had niet veel goesting om nu veel te leren en heb dus eigenlijk vanmiddag niets gedaan :-$ Maar, wel deze ochtend na mijn examen Frans, dat nog goed gelukt was.

Wat ik dan wel heb gedaan? Een nieuwe blog gemaakt: enigma-mymusic! Deze keer een muziekblog, met veel nieuwe muziek en af en toe ook eens Classix. 't Laatste dat ik er postte was een Classix van The Corrs: 'What Can I Do?' Dit liedje beschrijft de relatie tussen Matty en ik. Ik zou het liedje kunnen zingen. Het is het beste nummer dat omschrijft wat er nu vanbinnen in mij omgaat... Daarom moest het er ook op staan hier ;-)

Ey

Vandaag zijn voor mij de examens gestart. Dus zal het hier op de blog iets rustiger worden, maar niet stilvallen (zoals vorige keren gebeurd is :-S  ) Ik blijf schrijven deze keer!

Vandaag had ik economie. Eerste deel was makkelijk, tweede deel was enorm moeilijk. Gemiddelde van 70% in de klas? Ik vrees ervoor :-S

Straks zal ik Frans leren (2u examen morgen) en dan heb ik vrij. Wat ik 's namiddags zal doen weet ik nog niet. Vandaag dus iets rustiger leren ;-) Tenzij ik weer word afgeleid...
Ja, gisteren werd ik afgeleid, door... Matty. Hij had mijn blogbericht gelezen, maar niet echt commentaar gegeven. Enkel dat hij het mooi geschreven vond, maar het niet plezant vond dat ik er zijn lijsten had opgezet :-S Sorry Matty, maar ik wil weten of ik overreageer. Nu, ik vroeg hem wat hij er nog van vond, maar kreeg niet echt antwoord. Zelf begin ik nu ook te twijfelen aan zijn gevoelens voor mij... Maar ik maak dan weer alles erger dan het is. Ik bekijk alles altijd negatief volgens hem. Mja, hoe zou dat toch komen? Matty zegt zelf dat ik hem niet ken. Volgens mij kent hij zichzelf nog niet helemaal. Goed, ik ken mezelf ook nog niet helemaal. So what?

Mja, ik hoor het jullie al zeggen: misschien hem vergeten? Was het maar zo simpel! (zucht) Waarom kan echte liefde zoveel pijn doen?

Goed, ik heb weer eens wat gepost. En ik kreeg al enkele comments op mijn vraag voor enigma-mymusic. De kans dat ik ermee begin bestaat, maar ik wacht nog even op wat meer commentaar. Voor enigma-mymusic denk ik nu aan twee rubriekjes: 'New' & 'My List' Iemand nog ideetjes?

Greetz & voor de blokkende studenten: veel blokgenot ;-)

Enigma

Normaal gezien luister ik naar "On Stage" op Stubru, maar vandaag werd dit verstoord door Steven, die de Sinterklaasshow houdt vannacht. We konden hem toevoegen op msn. Bedankt om hier ook eens langs te komen Steven, en ook bedankt om "We All Float" van Hooverphonic te draaien ;-)

Mensen, Stubru rules!!! Steven rules!!! :-)

Wie het nog niet weet, ik hou ook graag van nieuwe muziek. Daarom denk ik eraan om misschien een tweede blog op te richten, volledig gewijd aan alle nieuwe muziek. Zowel bekend als onbekend, zowel commercieel als alternatief. Gewoon, alles en iedereen die ik graag hoor en graag met jullie zou willen delen. Wat denk je? Goed idee of niet?

Ey

Ja, ik weet het, ik had beloofd snel over Matty te schrijven. Hier komt het dus. Ook al doe ik het even liever niet, want ik krijg al de tranen in mijn ogen...

Ja, oké, Tahnut, Raf en Sien hebben al gezegd om hem te laten vallen. Meermaals zelfs. Maar toch kan ik het niet. Het is gewoon te sterk.

Vorige week had hij eindelijk toegegeven wat ik al langer vermoedde: hij voelde wat voor me. Iets kleins. Maar toch iets! Het werd tegengewerkt door gevoelens van vertwijfeling en gevoelens voor één iemand anders. Maar hij voelde iets, en dat was voor mij al meer of genoeg.

Ik had hem ook gevraagd eens twee lijstjes samen te stellen: één met de dingen die ik nog van hem mocht verwachten en ook één met de dingen die hij van mij verwachtte. Dat was vorige week zaterdag. Maar het was een moeilijk karwei en hij vroeg een week uitstel. Die kreeg hij ook.

Zaterdag kwam hij dus on. Hij had de lijsten nog niet gemaakt, maar ging er vlug eens voor kijken. Uiteindelijk kreeg ik de lijsten en voelde ik mij enorm teleurgesteld. Je mag ze eens zien:

PS2: "Afwezigheid is voor liefde wat wind is voor vuur: het blust het kleine, maar ontsteekt het grote..." is een citaat van R. de Bussy - Rabutin

Nogmaals ey

Vrijdag was dus saai. Zaterdag was iets plezanter ^w^

Ik zei dus al eerder dat ik weekends haat, omdat ik vaak niet in fuifstemming ben of niet naar een fuif mag of omdat ik sommige fuiven marginaal vindt. Dus, Enigma was dit weekend weer in geen fuifstemming, maar Enigma verveelde zich.

Tahnut zei dat ze die avond naar de kerstmarkt ging en vertrok op dat moment al. Leuk idee, dacht ik. Ik stelde mijn broer en stiefbroer voor om ook te gaan naar der kerstmarkt, maar ze hadden eerst niet veel zin. Uiteindelijk heb ik mijn stiefbroer en z'n lief kunnen overtuigen om toch mee te gaan. Laten we ze Timothy en Eve noemen (straks nog toevoegen aan de lijst!)

We namen dus de bus om zo rond 21u toe te komen in Brugge. Wel raar toen ik zag dat alles op het Simon Stevinplein al gesloten was. Geen probleem, dan maar naar de Markt. Op de Markt was het gelukkig wel nog open :-)

Op de Markt begonnen we dus met een Glühwhine. We kwamen voor de kerstmarkt en liepen dus ook eens rond. Al snel hadden we de hele toer gedaan en ik dacht misschien dat er op de Burg nog wat te beleven was, dus gingen we ook even naar de Burg en zo naar de Vismarkt. Al snel hadden we ook alles gezien (neen, er was geen kerstmarkt, gewoon even genieten van het nachtelijke, romantische Brugge) en het was bijna 22u dus vroeg ik wat we nog gingen doen. Ik stelde cinema of café voor. Timothy zei dat we voor middernacht moesten thuis zijn, dus werd cinema nogal moeilijk...

Het werd dus café, maar om 22u op een zaterdagavond een rustig gezellig cafétje zoeken is moeilijk. Oké, we konden wel naar danscafés gaan, maar we wilden liever naar een rustig café gaan waar we wat konden praten. Dus gingen we op zoek. Moeilijke speurtocht en toch wel zowat het hele centrum afgelopen. Uiteindelijk toch nog een adresje gevonden. Jammer genoeg niets nieuws voor mij. Ja, ik ga nog graag eens op ontdekkingstocht, maar dat zat er die avond niet in. Mensen met tips, post ze gerust é ;-) Het werd al snel 23u en we moesten dus onze bus terug nemen om voor middernacht thuis te komen.
Maar Timothy en ik hadden nog honger - goesting - en besloten om nog vlug naar een snackbar te gaan. Daar aangekomen zag Timothy enkele vrienden van hem, maar ik wou nog de bus halen en ik ging dus vlug naar binnen. Via via uit vertrouwelijke bron wist ik dat er daar een jongen in de weekends werkt die ook homo is, maar er niet echt voor uit komt. Hij was het natuurlijk. Het was een lieve aangename knappe jongen (ja, zo'n beetje mijn type). Ik durfde hem niet echt aan te spreken bij zijn naam, omdat wij elkaar niet meer zo goed kennen, maar zijn tante en mijn mama kennen elkaar heel goed. Vroeger zagen we elkaar zo af en toe eens, maar ouder wordende minder. Ik was er dus niet helemaal zeker van of het hem was, en hij zeker van mij niet, dus durfde ik niet even "hallo, ken je mij niet meer?" te zeggen.

Toen we terug liepen naar 't Zand, naar de bushalte, zei Eve tegen me dat die jongen ook zo was als ik. Ik kreeg het bijna. Ze zei dat ze het wist van een vriendin van haar, maar het mij niet durfde zeggen omwille van Timothy's vrienden. Had ik het vroeger geweten, dan had ik hem zeker aangesproken. Jongen, als je weet dat het over jou gaat, wees niet bang om mij eens te mailen ;-)

Greetz

Enigma

PS: Aja, we hadden onze bus wel gemist, maar ik vond het niet erg. Die jongen zien had veel goed gemaakt! Enne, we zijn dan maar te voet naar mijn ouders gegaan die wat verder zaten te eten...

Ey

Vrijdag was redelijk saai. Ik was bang van Sinterklaas, want hij had leuke opdrachtjes verzonnen om ons eens goed te straffen in mijn jeugdbeweging. Ja, inderdaad, 't was Sinterklaasfeestje ;-)

Al van in het begin werd ik door de leiding bang gemaakt dat ik een heel erge opdracht zou krijgen. Ik verlangde er enerzijds wel naar, maar anderzijds was ik ook bang. Bang van Sinterklaas? Ja, niet van Zwarte Piet! Waarom? Hij had het Grote Boek bij zich met al onze fouten in waarvoor we gestraft moesten worden.

Oké, dit jaar had ik geprobeerd braaf te zijn na mijn straf van vorig jaar, maar ze konden altijd wel iets bedenken. Eerlijk gezegd had ik gedacht dat ik iets zou moeten doen i.v.m. mijn geaardheid, omdat was uitgelekt dat ik homo ben...

Maar ik was ook bang omdat al velen iets hadden moeten doen met eten en drinken. Geloof me, dat wil je niet eten, noch drinken. Het zag er walgelijk uit. En ja, ik heb kotsangst :-S

Daarom was ik dus bang. Uiteindelijk, vier uur later mochten we eindelijk weg. Ik was bijna in slaap gevallen. Sorry Sinterklaas en Zwarte Piet(in) (jaja, ook een vrouwelijke piet!), maar het was dit jaar oersaai! Misschien word ik nu volgend jaar gestraft?

01 12 2006 Wereldaidsdag

Bijna 1 december. Wereldaidsdag. Dit jaar weer nieuw dossiertje gelezen. Ik ben er wel wat van verschoten. Het aantal besmette homoseksuelen is enorm toegenomen in een slechts een jaar tijd...

In 2005 telde men 1072 diagnoses meer. Dit is een stijging van 7,1%!!! De stijging ligt in België vooral bij de homoseksuelen (zowel op hiv als op andere soa's) Maar het is niet alleen in België, ook in de rest van Europa.

De voornaamste oorzaken:
- onveilig vrijen
- jonge gays die het gevaar minimaliseren
- de verminderde angst voor hiv
- de onwetendheid van besmetting

Mensen, hetero als homo, laat je testen wanneer je het niet zeker bent... Beter een veilig leven dan een leven vol gevaar. En nog iets: put a condom on your willy!

Meer informatie? (ook wel bronnen en andere nuttige info)

http://www.gaybelgium.be/content/EEyuZVpVFZauEDOUYj.shtml

http://www.gayworld.be

Ey

Gisteren (woensdag) toen Moerbie afsloot wist hij nog geen onderwerp voor de volgende aflevering. Even kwam pesten ter sprake. Vandaag was het onderwerp dus pesten geworden. Ik zei het al, vaak zever, soms eens heel interessant! Nu dus ook nog eens interessant!

Wat heeft dit nu met mijn trauma te maken? Alles! Vroeger werd ik eens heel zwaar gepest, en dat heeft een trauma veroorzaakt...

Vroeger, toen ik nog heel klein was, was ik verliefd op een meisje, laten we haar Line noemen. Of je op die leeftijd al van liefde en koppeltjes kan spreken durf ik niet zeggen, we waren amper 4 jaar oud! We brachten veel tijd door met elkaar. Zowel 's ochtends, 's middags als in de speeltijden waren we onafscheidelijk. Dus koppel of verliefd misschien niet, maar wel onafscheidelijk!

Iemand echter was daarop jaloers... Die kon het echt niet verdragen dat Line en ik hele tijd bij elkaar waren. Hij was een jaar ouder, en op kleuterleeftijd is dat een immens verschil. We waren doodsbang van hem. Hij pestte ons altijd. Het ging van kwaad naar erger en we hadden maar één oplossing: onze "relatie" stoppen... Dat deden we dus ook. We verbraken het contact met elkaar en de pesterijen hielden op.

Oké, je mag dit overdreven vinden. Maar die tijd heb ik heel vaak in angst geleefd en dat heeft ervoor gezorgd dat ik misschien wel verliefd werd op een meisje, maar er toch geen relatie mee durfde beginnen. Ik was gewoon bang dat hetzelfde nog eens zou gebeuren... Misschien is dat ook wel ergens aanleiding dat ik homo ben geworden?

Neen! Holebiseksualiteit verkrijg je niet zomaar. Het is aangeboren, genetisch bepaald. Het komt er niet zomaar door een traumatische ervaring. Het komt er niet door een virus. Het zit al in je bloed, nog voor je geboorte.

Heeft dat trauma invloed gehad op mijn leven? Ja! Samen met de scheiding van mijn ouders heeft dat heel sterk aan mijn zelfvertrouwen geknaagd. Mijn zelfvertrouwen was weg. Ik trok alles in twijfel en durfde geen relaties meer aangaan. Ik was een slaafje geworden. Ik durfde niet opkomen voor mezelf.

Nu ben ik veel veranderd. Door mezelf te leren kennen is er een heel andere wereld voor me opgen gegaan. De wereld waarin ik echt in thuis hoor. De wereld van de holebi's...

In "Jaspers vlinders", ja, ik ben hier weer ermee, maar het is dan ook een zalig boek, wordt gezegd dat een mens een vlinder is. En een vlinder moet kunnen vliegen. Een vlinder mag je niet vastspelden. Vroeger was ik vastgespeld. Maar mensen als Akof, Elias en Yonna hebben mij weer vrijgelaten en laten vliegen. Bedankt daarvoor! Ook al ben ik mijn goede band kwijt met Akof en Yonna, ik blijf hen eeuwig dankbaar voor hetgeen zij me toen gaven...

Greetz

Enigma

Ey

Eerste bericht voor vanavond ^w^

Oké, gisteren was het gelukt om eindelijk dat clipje erop te krijgen zoals ik wou. Vandaag luisterde ik naar mijn mp3 en ik dacht dat er hier nog een clip ontbreekt: "Rooftops" van Lostprophets. Het is nog een clip met een volgens mij belangrijke boodschap in...

Veel kijkplezier... (aja, en die clip is iets ruiger, maar ook voor de gevoelige oortjes geschikt ;-)   )

Yes!

't Is me uiteindelijk toch gelukt na zo'n drie kwartier sukkelen om toch die videoclip te krijgen op m'n blog. Ik wou zo graag dat je hem gewoon van hieruit kan bekijken. En ja hoor, dit lukt eindelijk ;-)

Eigenlijk had ik hier graag nog veel meer willen posten vandaag, maar ik vrees dat het er niet meer van zal komen. Het is nu kwart na één, ik zal nog even lezen in mijn mooi boek ("Jaspers vlinders" van Johan Vandevelde)...

Mja, waarover ik het de volgende dagen nu zal hebben?
- eerst en vooral zou ik het nog eens willen hebben over Matty (zal zeker voor morgen zijn aangezien ik er normaal gezien morgen weer mee zal chatten...)
- dan zou ik het ook graag willen hebben over "Jaspers vlinders" van Johan Vandevelde (echte aanrader, en omdat we nu inmiddels al woensdag zijn moet dit er nog op: als je tijd en zin hebt om een goed boek te lezen, kies dan voor dit boek; het leest enorm snel en er is een mooi verhaal achter (meer info volgt later nog, maar omdat in mijn dorp de bib alleen op woensdag en zaterdag open is wil ik dit nu nog even vlug posten))
- dan ook nog eens mijn verleden terug oprakelen, met name mijn grote trauma...

Spannend, hé?

Greetz

Enigma

Ey

Momenteel gaat het weer goed met me. Blijkbaar heel goed, want - geloof het of niet - ik ga Paris Hilton promoten (ben ik misschien op m'n kop gevallen? :-S   )

Oké, nu vraag je je af waarom ik Paris ga verdedigen?

Allereerst wil ik even mijn gedacht zeggen... Ik walg van haar. Zij is mijn ogen het domme blondje uit alle gelijknamige moppen. Haar kop alleen al maakt mij misselijk. En ik snap niet dat iemand zoveel dommigheden in een week kan uithalen als zij (nu zwijg ik beter want ik voel de negatieve kritiek al komen) Kortom, ik ben niet voor Paris. Ja, ik weet dat ze slimmer is dan haar domme kop, want madam Hilton heeft weer een manier gevonden om nog rijker te worden...
Maar ik zou haar promoten. Dus doe ik het ook. Het beste van haar is haar muziek. Oké, er bestaat zeker en vast beters, maar naar haar muziek bleef ik wel luisteren. Ik verzet er de radio niet voor. TMF en JIM daarentegen zijn anders.

Ik ben een clipliefhebber, en dus wou ik ook Paris' nieuwste 'Nothing In This World' een kans geven (ook omdat ik niet wist wat het was)

En ja, die clip heeft iets. Eindelijk iets van Paris met inhoud (haar hotels van papalief mogen er ook zijn, hé!) Neen echt, die clip sprak me enorm aan. Vooral de boodschap die erachter steekt: DARE TO DREAM!!! Een boodschap die ik zowel wil richten naar hetero's, als holebi's. Durf dromen mensen!

Speciaal voor onze nieuwsgierigen heb ik even de clip hier klaargezet... (zelfs al walg je even veel als ik van Paris, die clip valt echt goed mee (ik kon hem tot het einde bekijken))

Je hebt misschien al gemerkt dat het hier laatste dagen wat stil is, maar het is omdat ik emoitioneel leeg ben. Uitgeput. Kapot. Het gaat even niet meer. Ik heb weer een rotweekend achter de rug. Sommige haten de week, ik haat het weekend.

Enigma, sick of here, tired of life

Ey

Mijn leven zit vol ups & downs. Gisteren kreeg ik nog een down. Vandaag was het weer een up...

Gisterenavond vond dus de ceremonie plaats, waarin ik afrekende met een aantal jongens door alles weg te doen wat me aan hen deed denken. Dus dat wil zeggen: smsjes, gsm-nummers, chatgeschiedenis, e-mails, mailadressen, papieren, documenten, foto's, enz. Kortom: alles. GSM en laptop waren al leeg. Enkel nog het gewone materiaal. Het materiële. Dat moest verbrand worden. Geloof me, het was een pak. Tahnut wou er graag bij zijn, als morele steun, maar ik deed het liever alleen.

De koele ijskoning is uiteindelijk toch gebroken. Toen ik één foto zag; één gezicht zag in vlammen opgaan, toen ben ik beginnen wenen. Op dat moment voelde ik de pijn. Het was Matty. Voor hem heb ik geweend, niet voor de rest. De rest laat mij nu koud, maar Matty niet.

Waarom Matty niet? Ja, ik zie hem graag. Ik zie hem gvd doodgraag!

Oké, ik had zijn mailadres verwijderd, maar ik was "vergeten" hem ook te blokkeren. Hij nam toch nooit contact met mij op, dus dacht ik niet dat hij mij nog ging spreken...

Helaas, hij sprak me dus wel aan gisterenmiddag. Ons gesprek op msn begon met een fikse ruzie waarbij we enorm grof werden. We waren beiden kwaad op elkaar. Ik slaagde er uiteindelijk in hem te doen breken: opeens werd hij gevoelig. Ondertussen waren we al aan het smssen, want hij was weg van msn gegaan. Ik bleef echter ijskoning. Hij had me te diep geraakt en het kon zo niet verder. Hij moest weg uit mijn leven. Het werd te pijnlijk voor mij. Hem uitschelden gaf mij een goed gevoel. Ik ben echt ijskoning als het moet... :-S

Oké, hoe krijg je een ijskoning aan het smelten? Heel simpel. Papier en brandend vuur! De haard smeulde nog wat na en ik besloot om hem weer aan te steken. Dat deed ik dus. De haard brandde goed en dus smeet ik er de eerste papieren op. Het deed me niets. Het was zelfs een opluchting. Dat ging zo verder. Tot ik aan de laatste foto's kwam: die van Matty. Toen ik zijn nogal droevig uitziend gezicht in vlammen zag opgaan brak ik. Toen ben ik beginnen wenen. Ik moest hem toen wel smssen. Dat deed ik. Ik smste hem en hij antwoordde terug.

Toen kregen we een emotioneel gesprek waarbij we beiden eens echt volledig eerlijk werden. Dat werd eens nodig. We hebben dus beiden onze frustraties verteld. Nu begrijpen we elkaar beter. Ik had hem wat onderschat. Hij geeft veel meer om mij dan ik dacht. Veel meer. En ik zie hem doodgraag.

Maar kan ik hem nog een kans geven? Dat weet ik echt niet... Kan je nog een gezonde, normale, goede vriendschap krijgen wanneer de ene smoor is op de ander terwijl de ander niets voelt voor de ene? Ik weet het niet. Ik denk niet dat ik dat kan, dus daarom zou ik breken. Oké, het is drastisch, maar ik weet echt niet goed wat ik moet doen... :-S

Deze morgen vertelde ik dus alles aan Tahnut, die zei dat ik moest breken. Het mocht niet nog eens gebeuren dat ik brak. Ook Akof heb ik mijn verhaal verteld. Akof reageerde totaal anders dan ik had verwacht. Oké, Akof had mij gezegd dat ik dat niet mocht verbranden, omdat ik er nog spijt van zou krijgen. En ja, hij had gelijk. Alleen van Matty had ik spijt. Ik vertelde Akof alles, ook van onze smsjes. Akofs reactie toen verbaasde mij echt, maar geloof me, ik was blij dat hij het zei. Dat had ik nodig. Ik ben hem er dankbaar voor. Ja, je wilt weten wat hij toen zei, hé? Hij zei dat Matty en ik een haat-liefde-verhouding hebben en dat we elkaar heel graag moeten zien. Zelf denk ik dat ook. Of hoop ik toch ook.

Dat was het eerste goede. Buiten de sb van esthetica gebeurden er nog goede dingen. Voor mijn jaarwerk economie heb ik in de mini een heel mooi resultaat gekregen (dank u, leercoaches :-D   ) en mijn rapport valt nog goed mee. Ik ben wel weer wat gezakt, maar ben blij dat ik geen buis heb voor wiskunde en fysica (waar ik wel even voor vreesde). Anders was vandaag een vrij supere dag met veel leuke momenten.
Wat ik met Matty moet doen weet ik echter nog niet. Maar iedereen raadt mij aan dat tijd raad brengt. Dat hoop ik toch... Ergens wil ik hem heel graag nog een kans geven, want hij betekent heel veel voor me, maar anderzijds ben ik bang om weer gekwetst te worden...

Zo, dat was het weer even...
Greetz

Enigma

PS: Ik heb echt een hottie ontdekt dankzij Elias. Wil je hem ook eens zien? Hij staat hier op mijn blog en zijn naam is Tobias Schönenberg. Enne, dat is hij ook, schöne ;-p

Het is zo ver... het is gebeurd.

Wat er nog was van vriendschappen is weg.

Een brandend vuur...

Een hoopje as..

Niets meer, niets minder

Herinneringen verdwenen

Een gebroken hart

Tranen in de ogen

Rollend tot op het parket

Eenzaam en alleen

Leeg vanbinnen

Gebroken

Pijn

Einde?

Ey

Het werd stilaan eens tijd om weer eens iets anders boven te halen dan mijn eigen verhaal, vind ik toch, dus even wat actualiteit... Hiervoor heb ik 3 puntjes...

1. Vanavond is het een reportage in Telefacts op VTM (ja, ik ga nog eens naar VTM kijken) over een jongen van 7 jaar die zich verkleed als meisje. Is hij homo? Ik kijk nooit VTM, dus weet ik er niet veel over. Enkel voor Telefacts kijk ik VTM. De avonden spendeer ik met VT4 ;-)

2. Zangeres Pink wil holebi's steunen! Ze zal het gezicht worden van een Amerikaanse campagne die holebi's wil steunen in hun rechten. Pink zelf heeft een duidelijke boodschap voor alle holebi's: "Praat erover!"

3. In de Joepie van deze week staat het pollresultaat op volgende vraag: "Hoe sta jij tegenover homoseksualiteit?" (3861 stemmen)
84% zegt: "Ik heb daar geen probleem mee, iedereen is nu eenmaal anders."
12% zegt: "Ik tolereer homo's wel, maar blijf toch liever uit de buurt."
4% zegt: "Zwijg me van homo's en lesbiennes! Ik moet er niet van weten!"
Met andere woorden: homoseksualiteit wordt dus wel heel goed aanvaard in onze maatschappij. Dus minder schrik om te outen?

Greetz

Enigma

Ey

Vandaag voelde ik mij eindelijk weer eens echt beter! En dat werd nog eens tijd...

Allereerst voel ik me weer de goede kant opgaan met Tahnut. Ik was even bang dat onze vriendschap zou verwateren, gelukkig dus niet!

Met Akof gaat het precies ook weer beter... Maar niet te vroeg luidop roepen zeker?

Kobe zwaaide vandaag naar mij. Omdat ik bang was dezelfde fout te maken als bij V, heb ik dus teruggezwaaid (ja, inderdaad, met een bloedrood hoofd :-$ (waarschijnlijk toch)) Maar toen hij zwaaide en me in de ogen keek voelde ik de vlinders fladderen in mijn buik.

Verder heb ik ook nog een leuke jongen leren kennen die mijn hulp weer zal kunnen gebruiken. Allé, denk ik toch. Met plezier zal ik hem helpen!

En dan ook nog Nihil, een jongen die ik leerde kennen via Jong & HiB, jongerenholebivereniging in 't Brugse. Het is misschien nog geen persoonlijk contact, maar dat komt, hoop ik, toch nog wel. Het is een leuke jongen die ik ook beter wil leren kennen.

Mja, veel meer heb ik vandaag niet te zeggen, want ik ben aan het Blocken ;-p

Greetz & cu soon

Enigma

PS: Misschien komt straks de ceremonie eraan. Het definitieve afscheid nadert dus...

Ey

Ik heb een slecht weekend achter de rug. Ik was weer eens emotioneel een wrak geworden. Ik besloot zelf dat dit de laatste keer moest zijn!

Het begon allemaal donderdag toen ik Matty stuurde dat ik had verwacht dat hij eindelijk eens ging toegeven dat hij meer voor me voelde dan hij wou toegeven. Ik kreeg al snel antwoord dat hij dat nog niet kon doen omdat hij nog gevoelens had voor een andere gast. Mijn vraag was dan ook: hoe interpreteer je dat? Ik wou dus een antwoord. Helaas zou ik dat die dag niet meer krijgen, want hij had in z’n smsje “slpwl -off-“ gezegd. Ik stuurde dus een sms met de vraag wat hij hiermee bedoelde. Ik kreeg geen antwoord: zijn gsm stond off.

Oké, hoe interpreteerde ik dat? Ik dacht dat hij wou zeggen: “Ja, je hebt gelijk. Ik durf inderdaad niet toegeven dat ik iets voor je voel. Maar ik durf het nog niet zo luidop zeggen omdat ik ook nog met een andere jongen in mijn hoofd zit.” Ik dacht dat. Echt. Ook omdat hij me telkens opnieuw kansen gaf toen ik het verknalde en de laatste tijd ook echt voor me vocht.

Vrijdagochtend kreeg ik een afleveringsrapport waarin stond dat hij mijn sms ontvangen had. Een antwoord ontvang ik echter niet.

De vrijdagmiddag is mijn middag. Dan ga ik in ’t stad gaan eten met een paar maten. Daarin heb ik graag eens variatie. Normaal gezien ging ik met Tahnut gaan eten, maar weeral ontvang ik bericht dat het niet kon doorgaan (derde keer op rij). Ja, ik was toen ontgoocheld. Enorm ontgoocheld. Weeral hetzelfde. En ik had echt nood aan een luisterend oor en een objectieve mening op dat smsje. Helaas, met Tahnut ging ik niet eten. Alleen eten is ook niet plezant, dus werden het weer frieten met mijn schoolvrienden, Blackpool, Bet en Alex. Sinds de ruzie met Blackpool is die band nooit echt hersteld geweest en dus is mijn vertrouwen in hun ook grotendeels geschonden. Met andere woorden, ik heb er dus niet met hen over gesproken.

Nog steeds had ik geen antwoord gekregen van Matty en ik werd nogal zenuwachtig. Ik wou zo graag weten wat hij bedoelde, wat ik voor hem betekende en waar ik stond. Maar neen, een antwoord was teveel gevraagd. Die middag heb ik drie berichten gezonden. Tevergeefs…

’s Avonds hadden we KLJ. Het was schaatsen. Opnieuw stuurde ik een bericht naar hem. Geen antwoord, maar het was ook normaal, want hij had judo. Bon, dacht ik, straks misschien antwoord? Omdat het schaatsen was had ik mijn gsm en zo in de auto gelaten.

Na het schaatsen keek ik in de koffer van de auto en zag ik op mijn gsm: “Te veel berichten.” Mijn gsm staat nogal vol met allerlei smsjes en dus moest ik er wel wissen. Dat deed ik ook. Ik had er vier ontvangen, waarvan één van Matty. Hij zei nogmaals dat hij nog wat voelde voor een andere gast. Weeral kreeg ik hoop en dus vroeg ik wat dat betekende. Hij begreep m’n vraag niet. Ik voelde me weeral zakken. Ik zei dat als hij het niet begreep, dat het dan voor mij al goed was. Dat ik geen antwoord meer moest hebben op die vraag. Maar als hij echt wou antwoorden op mijn vraag, dat hij dan maar moest vragen na middernacht wat ik bedoelde.

Middernacht, ik zat in de frituur, ging mijn gsm opeens af. Matty. Hij vroeg wat ik bedoelde. Ik antwoordde terug. Kort daarna kreeg ik weer antwoord. Hij voelde totaal niets voor me. We smsten nog wat verder toen ik in het café van m’n dorp zat met Tahnut en nog wat vrienden. Ik werd depressief. Opeens had ik er genoeg van toen Matty stuurde dat hij vanaf nu altijd ging liegen. Ik kreeg het toen. Ik gaf mijn gsm aan Tahnut, vroeg om al zijn sms’jes te verwijderen, net als zijn nummer en om hem een goed antwoord te geven opdat hij mij gerust zou laten, maar toch ook zou weten wat hij mij had aangedaan. Dat deed ze. Wat bedreigingen volgden nog. Tahnut stopte op tijd.

Zelf heb ik dit weekend ook nog wat gezonden naar hem. Waarom weet ik eigenlijk niet. In ieder geval, ik heb een grondige schoonmaak gehouden. Mijn pc en gsm zijn gekuist: alles wat doet denken aan Matty, Tom, Yonna, K, Chacha (iemand die me constant zat uit te schelden) en Jerre (hij wou eens verkracht worden door een bende jongens, deed alsof hij mijn minnaar was en schelde dan ook holebi’s uit).

Alles op pc en gsm van hen zijn dus al verwijderd. Alle gewone dingen die ik nog van hen heb (materiële dingen) heb ik nu verzameld en in een map gestoken. Eén der komende dagen zal ik een klein ceremonietje houden waarin ik alles zal verbranden. Tahnut wil erbij zijn als morele steun. (Thx Tahnut!)

Begrijp je nu de titel?

Enigma

Het begon allemaal op 9 juni 2006, het begin van mijn blog. Helaas werd het voor heel wat mensen te ingewikkeld, daarom tijd voor een “wie is wie?” Wel raad ik aan om te starten bij het begin van mijn verhaal om helemaal mee te zijn. Dit doe je door hier te klikken, onderaan beginnen en naar boven toe lezen, en dan naar volgende pagina te gaan. Dit doe je tot je zit waar je dit bericht weer tegenkomt. Dan heb je het al allemaal gelezen J

Wanneer ik eigenlijk terugkijk naar het begin, want ja, ook ik moet alles nog eens opnieuw lezen, vind ik dat ik toch wel veel verbeterd ben. Ik lijk volwassener te schrijven, niet? En ook kom ik nog eens de leuke dingen tegen, zoals mijn stappenplan voor holebi’s, de perfecte uitvlucht om te zeggen dat je geen vriendje (of vriendinnetje voor de meisjes) hebt, tips voor coming-out…

Mais bien, let’s go to the point of this message. Dus, wie is wie?

#01 ENIGMA Degene om wie het hele verhaal draait, de hoofdrolspeler, die gast met de vele tegenslagen en soms ook wel eens het geluk. De gast die, ja, alles meemaakt in het verhaal en van wie je ook alles verneemt. Dat ben ik dus, hé! Inmiddels 17 jaar geworden en op mijn 15^de ontdekt dat ik geen hetero was. Nog meer erover? Start met het begin! Of lees verder, want het komt toch allemaal uit mijn denkwereld hier ;-p

#02 YONNA Hij was de eerste holebi die ik leerde kennen. Hij is een jongen die 2 jaar jonger is dan ik en op het eerste zicht een fantastische jongen leek, maar hij heeft mijn hart gebroken. Hij heeft me te diep gekwetst, en dat kan ik niet zo maar vergeven. Maar anderzijds ben ik hem wel enorm dankbaar en mis ik hem wel. Ik ben hem dankbaar voor zijn vele steun, hulp, antwoorden, enz. op alles wat ik nodig had. Hij liet mij de wereld op een andere manier bekijken. Helaas is deze vriendschap over…

#03 ANGEL Hij was mijn eerste serieuze liefde, die ik iets te vroeg begonnen had. Ik kende hem amper een dag en we hadden al een relatie. Geloof me, ik ben er niet trots op. Oké, onze relatie was wel goed, maar ik was nog duidelijk niet over mijn ex heen (het was een week gedaan met mijn ex) en dat heeft uiteindelijk onze relatie kapot gemaakt: mijn gevoelens voor mijn ex waren sterker dan de gevoelens die ik voor Angel had. Ook Angel was een fantastische jongen.

#04 SCHUPPE Iemand uit mijn klas van vorig jaar dat mijn blog gepromoot heeft op zijn blog. Hij is hetero en heeft ook hier al een aantal berichten van commentaar voorzien.

#05 K was mijn tweede jongen. Het was niet bepaald een goede relatie, want de gevoelens kwamen van mijn kant. We leerden elkaar via Redbox kennen en hebben een relatie begonnen voor we elkaar gezien hadden. Toen we elkaar zagen heeft hij mijn gevoelens zwaar misbruikt. Hij kreeg waarvoor hij naar Brugge kwam, dumpte me daarna en had 2 uur later al een nieuw “lief” gevonden uit Oostende (zijn stad) waarmee het zogezegd beter klikte. Nu gaat hij door het leven als hetero. Geloof me, hij was gewoon op zoek naar een avontuurtje. En als er één iets is waar ik echt van walg, dan is het van jongens die mijn gevoelens misbruiken om hun fantasieën uit te leven!

#06 AKOF Hij was mijn beste vriend op school. Hij was tevens ook de eerste jongen waar ik verliefd op geworden ben. We kregen een eerste serieuze ruzie en toen heb ik ontdekt dat ik meer voor hem voelde dan alleen vriendschap: ik was smoorverliefd op hem. Enkele maanden later heb ik hem dan verteld dat ik biseksueel was en nog een maand later had ik hem verteld dat ik van hem hield. Hij had het met beide enorm moeilijk, omdat hij hetero is, en ontweek me voortdurend, hoewel hij al een serieus vermoeden had dat ik biseksueel was. Uiteindelijk kregen we regelmatig ruzie en zijn we uit elkaar gegroeid. Deze zomer dacht ik even dat we terug op het goede pad zaten; dat het eigenlijk niet beter kon, want voor het eerst had ik het gevoel dat Akof mij vertrouwde. Maar helaas, één september was dit afgelopen. Af en toe komt hij nog eens wat zeggen, vooral wanneer hij iets nodig heeft. Ik begrijp zijn bedoelingen niet meer zo goed…

#07 ELIAS kwam ongeveer gelijktijdig met Yonna te weten dat ik biseksueel was. Het verschil was wel dat ik Elias al langer kende dan Yonna en we over de liefde bezig waren en we ons opeens geout hadden. Ook Elias heeft me goed gesteund bij alles. Elias kende ik al langer dan Yonna, omdat hij leider was van één van mijn jeugdbewegingen. En ja, ik vertrouwde hem snel, omdat ik ook wel een vermoeden van hem had dat hij net als ik holebi was. Mijn gevoel bleek dus te kloppen.

#08 BET is ook één van mijn beste vrienden geweest. Helaas zijn we ook uit elkaar gegroeid, vooral toen ik ruzie kreeg met Blackpool omwille van Ila. Bet was de eerste vriend van op school die na Akof van mij te horen kreeg dat ik holebi was. Ik vertelde het hem omdat hij vroeg waarom Akof en ik elkaar ontweken.

#09 TAREM behoort ook tot de groep van Blackpool, Bet en ik. Met hem heb ik eigenlijk een betere band gekregen sinds ik mij geout heb. Hij was ook diegene die naar me luisterde wanneer ik ruzie had met Blackpool zonder mij eerst te veroordelen. Hij wou mij ook aan een vriendje helpen, maar helaas is die jongen die hij kende verhuisd van de nabije omgeving van Brugge naar Antwerpen. Met die jongen ben ik ook helaas het contact verloren.

#10 BLACKPOOL Hij is een vriend van me waarmee ik ruzie kreeg voor Ila. Vroeger kwamen we heel goed overeen. Hij en Akof kunnen het niet goed met elkaar vinden. Akof dacht ook dat Blackpool mijn grote liefde was. Gelukkig geloofde Blackpool mij toen hij te weten kwam dat ik holebi was. Onze band heeft al veel ups en downs gehad, maar toch denk ik dat onze vriendschap groter is dan we soms zelf willen geloven. Ja, in een zatte bui had ik  hem mijn excuses aangeboden in de ruzie met Ila, want ik miste hem wel. Hij miste me ook en excuseerde zich ook. We zijn beiden enorm koppig.

#11 SAM Hij is een klasgenoot uit mijn klas met wie ik ook beter overeenkom sinds ik mij geout heb bij hem. Hij heeft me ook volledig aanvaard en zei op de klas-bbq, vorig jaar bij hem thuis, voor de hele groep dat ik homo was. Wie het toen nog niet wist, wist het dan. Even was ik verschoten, maar tot mijn grote opluchting aanvaardde de hele groep het, waarvoor ik heel blij en dankbaar ben aan mijn hele klas. En eigenlijk de hele school. Want in alle jaren, van het eerste tot het zesde, weten er intussen mensen dat ik homo/bi ben. Maar zolang men mij er gerust mee laat, hiermee bedoel ik geen leugens verspreid of mij lastig valt of pest, heb ik er geen probleem mee. Want ik wil maar één iets zijn: een steun voor alle jonge holebi’s, zoals Elias en Yonna indertijd voor mij waren…

#12 GITARIST Hij was de enige jongen uit mijn klas van vorig jaar van wie ik wist dat hij ook holebi is (biseksueel) Op de klas-bbq zorgde dit voor leuke incidenten. Intussen zitten we niet meer in dezelfde klas, en zo raakten we dus ook uit elkaar vergroeid. Ik zou hem nog graag willen helpen als hij wil met het op zoek gaan naar zichzelf, want of hij wel echt bi is, weet ik nog niet zo heel zeker…

#13 VALÈRE is een leidster van mijn andere jeugdbeweging die mij direct verdedigde wanneer iemand in de jeugdbeweging een kwetsende opmerking gaf over mijn homoseksualiteit. Ja, blijkbaar wisten ze het daar ook al dat ik geen hetero was. Heel de groep moest het ook de avond van het nachtspel weten dankzij één rotte appel. Oké, hij heeft zich geëxcuseerd, maar het was niet recht in mijn gezicht en niet alleen naar mij gericht en op vraag van Valère, zodat het voor mij niet goed genoeg is. Maar kom, ik doe niet moeilijk, maar ik weet wat ik aan hem heb nu en dus zoek ik hem minder op. Valère daarentegen ben ik enorm dankbaar voor haar felle reactie. Valère, ne grote merci!!!

#14 V is de mooiste jongen van mijn bus. Hij ziet er in mijn ogen te stoer en te hetero uit om holebi te zijn. Ik zie hem maar zelden, want meestal gaat hij met de fiets. Enkel bij slecht weer gaat hij mee met de bus. Dan zie ik hem nog eens. Geloof me, wanneer ik hem zie, vliegen de vlinders rond in mijn buik. Eenmaal zei hij goedendag tegen me in de broodjeszaak van mijn dorp. Maar ik dacht dat ik droomde, was verschoten, ik weet het niet. Hoe dan ook, ik heb niets gezegd tegen hem. Ik heb hem enkele seconden aangekeken, hij lachte naar me en ik werd bloedrood. Ik haastte mij naar buiten. Waarom zei ik toen niet vlug hallo? Ik heb er veel spijt van, maar gedane zaken nemen geen keer. Elke keer ik hem zie verlang ik naar het moment dat hij me nog eens hallo zal zeggen… Dus V, als je dit leest, zeg alstublieft nog eens hallo tegen me. En sorry dat ik je toen negeerde.

#15 ILA is het meisje dat mij met een stapel twijfels had opgezadeld. Ja, ik dacht dat ik homo was, tot ik haar leerde kennen en verliefd werd op haar. Zij is een collega van mij op het weekendwerk, is een heel goede vriendin geworden, zit samen met mij op de bus. Zij is ook de reden van de ruzie tussen Blackpool en ik geweest. Maar dat is nu opgelost!

#16 MATTY is mijn Ware Jakob. Vijf dagen duurde onze relatie. We hebben elkaar nog nooit gezien, dus kun je niet echt spreken over een relatie. Hij kent Akof. Akof en Matty kunnen het niet zo goed met elkaar vinden. Matty betekent veel voor me en heeft mijn hart echt veroverd. Hij is diegene waar ik al heel lang van houd en toch telkens op terugkeer. Het was ook van hem dat ik nog hield toen ik met Angel samen was. Nog steeds droom ik van een relatie met Matty, hoe vaak hij me ook al gekwetst heeft, hem vergeef ik telkens opnieuw. Want hem proberen vergeten doet mij te veel pijn. Ik kan het niet, want ik zie hem veel té graag :-S

#17 TAHNUT Zij is mijn beste vriendin en verloofde. Hoe we aan dat verloven komen, moet je maar lezen in de verhalen die ik postte. Ik was vroeger smoor op haar. Dat is nu grotendeels over, hoewel er nog steeds een stukje van mijn hart voor haar bestemd is. Tahnut betekent heel veel voor me. Zij bezorgde mij ook een extreme make-over, waarvan het resultaat wel gezien mag worden. Dus wie zich afvraagt wie mij deze nieuwe stijl heeft gegeven, het is dus Tahnut é ;-p

#18 KOBE is een jongen van mijn school waarvoor ik een héél grote boon heb (al lange tijd) en waarvan ik vrij zeker ben dat hij ook holebi is. Via via heb ik hiervan een bevestiging gekregen. Kobe weet intussen dat ik holebi ben, maar hij was moe en ging toen slapen, zodat ik nog niets meer weet over hem. Ja, ik heb sterke gevoelens voor hem en hoop toch ook wel dat ze wederzijds zijn. Het is een heel lieve en leuke jongen die me ook wel eens een complimentje durft geven en die ik dit jaar beter leer kennen via een bepaalde groep op mijn school. Neen, geen holebigroep, hoewel ik die graag op school zou willen hebben…

#19 SIEN tenslotte is ook één van mijn beste vriendinnen die mij Akof hielp vergeten in de zomervakantie. Zij weet ook dat ik holebi ben (zoals zowat iedereen in deze lijst) en weet ook wat ik voel voor Matty en wat Matty mij al heeft aangedaan. Het verschil met Tahnut en haar is dat zij heel veel lef heeft en al geprobeerd heeft Matty uit mijn leven te wissen voor mijn eigen bestwil. Helaas Sien, ik kon het toch niet laten. Tussen Tahnut en Sien klikt het ook niet zo heel goed.

#20 NIHIL is een jongen die ik leerde kennen via een holebivereniging, allé, via hun forum. Hopelijk leer ik hem binnenkort beter kennen...

#21 TIMOTHY is mijn stiefbroer die ook als eerste wist dat ik geen hetero was. Timothy is een koppel met Eve.

#22 EVE Ja, zij moest wel komen na Timothy, want ze zijn een koppel... Zij kende de jongen die in de snackbar werkte en we kunnen het ook wel goed vinden met elkaar...

Toekomstige verhaallijnen (nota voor mezelf en herinnering voor “oude” lezers):

-         mijn eerste, vrouwelijke, lief

-         Akofs reactie op mijn gevoelens

-         de ware kant van Elias

-         wat na oktober 2005?

-         Enigma als friscoman

-         zomer 2006

-         reacties

Jaja, ’t is af, mijn overzicht. Maar dit is slechts beknopt. Om meer te weten over sommige personages raad ik je aan de hele blog te lezen. Zo zie je vaak mijn ontwikkelingen met hen.

Zo, graag gedaan (jaja, ik weet wel dat je blij bent met dit overzichtje ;-p   )

Greetz & enjoy it!

Enigma

Ey

Ja, ik weet het, het is al laat, maar internet werkte vandaag weer eens tegen, zodat ik juist gedaan heb met mijn opdrachten. En ik had beloofd vandaag nog te bloggen, dus blog ik ook nog even.

2 in 1. Rare titel zeker? 't Is gewoon 2 dagen die ik in 1 wil koppelen ;-)

Oké, vandaag ging het in Engels over bloed koken (my blood boils when...  ;-)   ) Mijn bloed begon ook even te koken toen er weer eens gesproken werd over holebi's. Wij, holebi's, zouden geen kind kunnen opvoeden. Oké, het is misschien geen gewone situatie, maar ik trek mij daar eigenlijk niets van aan. Holebi's zijn ook maar mensen en kunnen perfect een kind opvoeden! Hoeveel kinderen groeien niet op in een éénoudergezin? Heel veel! Zijn zij normaal? Ja! Waarom zou een kind dan niet kunnen opgroeien in een holebigezin? Het kan wel! Daar ben ik zeker van. Meer wil ik er niet over kwijt, want mijn bloed begint alweer te koken. :-S

Tweede punt op mijn blaadje (ja, toen ik leerde vanmiddag heb ik een blaadje gemaakt met alle dingen op waar ik het even over wil hebben ;-)    ) is biseksualiteit. Misschien een raar fenomeen, maar wanneer iemand denkt dat hij biseksueel is en dan een relatie begint met iemand van het andere geslacht, dan wil hij zijn en zij haar homoseksualiteit kwijt. Dan wil men doorgaan als hetero door het leven. Het is niet de eerste keer dat ik dit meemaak. Ik heb het al meermaals meegemaakt. Kan iemand dat verklaren? Oké, niet iedereen is zo, maar meesten wel... Ja, ik spreek er zelf over mee in de tijd met Ila. :-$

Derde punt is, hoe kan het ook anders, Matty, mijn enige, echte grote liefde. We kregen weer eens ruzie (mijn schuld weer eens, want ik verwachtte te veel van hem, hoewel ik vind dat hij wel wat meer had mogen doen). Oké, kort vertellen? Ja dus. Mijn weekend was nogal tegengevallen en ik kreeg het steeds erger. Een tegenslag komt nooit alleen, ik kan erover meespreken. Dus ook nu stapelde het zich op en even zag ik weer geen toekomst meer. Ik stuurde naar Matty dat ik me leeg, nutteloos, enz. voelde. Denk je dat ik antwoord kreeg? Neen, niets! Ik had toch wel een reactie verwacht: Ofwel
- jij betekent wel wat voor mij!
- zeg zoiets niet!
- wat scheelt er?
- komaan, laat je niet hangen
- ...
Zoveel moeite kost een antwoord toch niet? Allé, vind ik toch. Na een kwartier stilte stuurde ik hem een sms waarin ik zei: Je zegt nix... :-S Zijn antwoord was van op zoiets reageer ik niet, want ik word er zelf kwaad en depressief van. Ik voelde me nog dieper vallen en voelde me tegelijk ook kwaad worden. Telkens wanneer hij het moeilijk had deed ik alles ervoor om hem te helpen bovenop komen. Nu zat ik eens in de put en kreeg ik zoiets te lezen. Het werd me te veel en dus werd ik wat grover en wou ik hem weer eens uit mijn leven. Achteraf kreeg ik spijt. Ik zie hem gewoon veel te graag en kan hem niet loslaten. Op aanraden van Rik stuurde ik hem een e-mail die recht uit mijn hart kwam. Ik schreef hem 's nachts, omdat ik dan meer inspiratie heb. Maar 's nachts is dut in Word, wat resulteerde in 4 pagina's, met wel 3 symbolische liedjes die perfect uitdrukken hoe ik me voel. Welk soort muziek? Denk aan Evanescence, Within Temptation, Lostprophets, Laura, Reborn, enz. Kortom, sentimentele en misschien voor sommigen depressieve muziek (zie Joepie deze week) Ik had die e-mail gisteren vlug verzonden, met de bijhorende liedjes. Vandaag zou hij normaal on moeten komen en dus mijn mail lezen. Ik keek in mijn mailbox: geen antwoord. Ik keek in mijn inbox van mijn gsm: geen antwoord. Dus stuurde ik hem 2 smsjes. Maar geen antwoord. Hoe zou ik me nu voelen? Slecht! Voor het eerst ben ik echt bang. Bang dat het eens echt zal gebeuren, dat ik hem eens echt kwijt zal zijn. Dat ik wel echt 'Somewhere' van Within Temptation zal moeten beluisteren en uitvoeren (echte aanrader, moet je gewoon downloaden of beluisteren op het album 'The Silent Force!!!) Mja, Matty, als je dit leest. Lieve jongen, ik zie je doodgraag en wil je echt niet kwijt. Ja, ik heb al vaak Vaarwel gezegd, maar jou verliezen, ik mag er niet aan denken... Alstublieft, geef me nog een kans... Ik zal meer aan jou denken en minder aan mezelf...

Genoeg over Matty, voor ik hier nu nog ga beginnen janken. Alleen hij mag mijn tranen zien! En die brief is te persoonlijk en te lang om hier te publiceren. Volgende is dus Akof. Akof is dus mijn ex-beste vriend en tevens de eerste jongen waar ik verliefd op geworden ben. Maar wegens ruzies zijn we uit elkaar gegroeid. Je zou denken dat ik wel veel ruzie heb, hé? Ja, dat is ook zo. Blijkbaar ben ik geen makkelijk mens. Maar ik wil zeker niet alle schuld op mij nemen. Ik ben iemand die veel belang hecht aan bepaalde waarden, en voor die waarden heb ik veel over. Dus ook die waarden. Ze tellen enorm voor mij. Als men zich er niet aan houdt, sorry...

Maar Akof dus. Ik zei al dat ik kwaad werd van het feit dat ik enkel nog goed genoeg was als hij wat nodig had. We hadden het maandagmiddag over mijn blog op school en hij zat er bij aan tafel. Hij had dus alles gehoord en had die avond ook naar mijn blog gesurft. Op msn kwam hij ook nog eens on die avond en zei tegen me dat hij mijn blog gelezen had en het allemaal goed vond (dus ook van hem?!?), maar sprak wel even over Matty. En ja, laatste dagen is hij wel weer aan het praten met me. Oké, lief van je, Akof, maar wat is je bedoeling? Ik zoek echte vrienden in mijn leven. Ik ben valse vrienden beu. Ik heb er al te veel gehad. Dit is niet persoonlijk gericht, maar naar iedereen die mij persoonlijk kent. Meen het eens serieus met me! En Akof, wees eens duidelijk wat je nu wilt: vriendschap of niet, want echt, ik weet het niet meer. Waar sta ik nu? (ja, die vraag heb ik al veel gesteld, maar toch stel ik het weer eens, en dat doe ik niet zomaar!)

Ben al aan 5 van de 7. Dit is Kobe. Hoe langer ik Kobe ken en hoe meer ik met hem omga, hoe verliefder ik word. En via via heb ik gehoord dat Kobe toch ook wel holebi zou zijn. Waar of niet waar? Ik hoop van wel, en ik hoop ergens wel op meer... Want mijn gevoelens voor hem worden steeds sterker en sterker. Enne, hij gaf me deze week ook een complimentje ;-D

6 ging over Tom (niet de Tom die reacties geeft, maar een andere) Wat ik over Tom wilde zeggen, was dat ik Tom dus ook kwijt ben, omdat hij nu een relatie begonnen is met een meisje en dus zijn (oprechte?) (valse?) gevoelens voor mij over zijn. Misschien ben ik wel beter af zonder hem...

En dan nog het laatste. Vandaag kocht ik het nieuwe album van Laura, "Naked On The Inside", weer een perfect album om mijn gevoelens te bescrhijven. Het is voor mij echt naked on the inside. Dit album is ook een echte aanrader! Zowel de teksten als de stem van Laura zijn zalig.

Zo, uitgeblogt voor vandaag. Mja, 8 minuten te laat ;-p

Greetz

Enigma

Ey

Ik werk met draadloos internet, wat zo zijn gevolgen heeft bij vochtig weer, namelijk dat het dan besluit om mij eens tegen te werken. Zodoende dus ook vandaag, of intussen al gisteren.

Ik had graag nog een berichtje gepost, maar dat zul nu niet gebeuren, maar straks, later vandaag of morgen (te zien hoe je het bekijkt).

Ik wil me wel nog excuseren voor mijn vorig bericht, maar je moet zeker mijn commentaar lezen op het vorige bericht.

En dan wil ik nog heel vlug zeggen dat er rechts een nieuwe reeks links zal toegevoegd worden, namelijk een reeks belangrijke links. Niet dat de links links niet belangrijk zijn, maar de links rechts zullen belangrijke en/of nuttige informatie bevatten. Snap je het nog? De eerste voeg ik nu al toe.

Het is een link die ik haalde uit Aanzet, een gratis holebitijdschrift van Jong & HIB (holebivereniging in Brugge). De link stond bij een artikel waarin gevraagd wordt een on-line petitie te tekenen om de rechten van holebi's te steunen in de landen waar nog de doodstraf staat op het holebi-zijn. In mijn ogen een ware schande! Dus ik wil heel graag deze actie steunen, vandaar dus de link. Wie holebi's aanvaardt in de maatschappij en/of er zelf één is en/of een beetje menselijk is, klikt even op de link en steunt de actie...

Alvast bedankt!

Greetz & cu

Enigma

Ey

Bedankt!

Bedankt aan iedereen die de laatste tijd mijn blog is komen bekijken. Het doet deugd om zo eens te weten dat het nog steeds aangenaam blijft om te leven.

Zoals sommigen ook al gezien hebben, krijg ik nu ook krtitischer commentaar. En ik wil met sommige dingen wel rekening houden. Even overlopen dus...

1. Als eerste werden holebi's beledigd op mijn blog. Je mag vinden van mijn blog wat je wilt, maar holebi's dienen niet beledigd te worden! Wij holebi's zijn ook maar mensen. Wij zijn niet meer of minder waard dan hetero's. Wij zijn hetzelfde!

2. Ik kreeg veel commentaar op mijn manier van schrijven. Ja, zowel positief als negatief. Positief omdat ik echt schrijf zoals iemand van mijn leeftijd moet doen. Zo komt het voor de meesten ook wel grappig over. Anderen vinden het te veel de spreektaal, en dus slecht. Sorry, maar ik heb het al gezegd, ik heb mijn eigen manier van leven, dus ook mijn eigen manier van schrijven. Ik blijf dus zo verder doen. Sorry voor diegenen die er zich aan storen. Maar ik wil iets van mezelf geven. Ik wil mezelf zijn. I am who I am (liedje van Laura, mooie tekst, aanrader dus!)

3. Sommigen vinden dat ik wat te depri overkom. Sorry, mijn leven zit zoals van elke holebi en puber (maar ook hetero en volwassene) vol met ups en downs. Oké, misschien heb ik wat meer downs, maar ik probeer er toch telkens het beste van te maken. En na regen komt zonneschijn. Ik wil hier de waarheid vertellen, en niet een blog vol leugens starten. Dus als het wat meer down is, dan is het zo... :-S

4. Ik geef niet altijd alles weer. Zo schrijf ik dus allemaal pseudoniemen. Dit doe ik om de privacy van mensen te beschermen. Ik wil niet dat mensen door mij gespot worden. En dat ik soms niet alles vertel is omdat er soms te veel mensen meelezen die mij iets te goed kennen... Vandaar, zowel voor mijn veiligheid als die van anderen...

5. (ook laatste punt) Ik schrijf blijkbaar heel chaotisch. Voor velen, ook de nieuwen, komt alles misschien iets te verwarrend over... Daarom denk ik dat het beter is dat ik eens orde op zaken ga stellen en dus eens zal moeten kijken voor een overzicht van alles en iedereen. Geef mij dus nog even de tijd en binnenkort krijg je een "orde op zaken" van mij ;-p

Voor de rest, bedankt voor jullie steun en commentaar!

Greetz

Enigma

Waarom?

Een vraag die ik mij al heel vaak stelde. Waarom zijn de bananen krom? Neen, serieus, waarom is God (of wie dan ook hierboven, want ja, ik geloof dat er meer is dan een wereld: niet per se een God, maar iets, dus noem ik het God (de Kerk verspreidt het geloof op een verkeerde manier, vind ik toch, maar elk zijn mening)) zo tegen me?

Alles wat ik wil slaat weer eens tegen. Oké, wie mij nog niet kent. Ik ben een persoon van hoogtes en laagtes. En ja, soms durf ik ook wel eens overdrijven, dus niet op letten als je alles leest van mij ;-)   Maar oké, ik heb veel hoogtes en laagtes. Misschien heb je dat wel al gemerkt.

Het ene moment zit me alles mee, het andere moment slaat alles tegen. Zoals nu weer eens. Ik weet weer geen weg met mezelf. Vrienden uit het verleden die weer eens opduiken en me smeken om een nieuwe kans, terwijl ze het eigenlijk niet waard zijn volgens Tahnut en Sien, twee heel goede vriendinnen van me. Dus weet ik weer niet wat gedaan. Moet ik hen nu op hun woord geloven en geloven dat ze me niet meer zullen kwetsen in de toekomst? Of zullen ze me nogmaals hetzelfde lappen? Genoeg twijfel dus! Mijn hart heeft het weer eens van mijn verstand overgenomen en ze toch nog een kans gegeven. Waarschijnlijk word ik straks weer gekwetst...

Ik wil doodgraag naar 'The Devil Wears Prada' gaan. Inderdaad, die film die goed gevonden wordt door vrouwen en homo's. Vorige week ging ik nog naar Kinepolis Brugge, maar dat was dan 'The Wicker Man' geworden. Dat was een ontgoocheling. Had ik toen maar voor 'The Devil Wears Prada' gekozen. Er gaat weer een weekend voorbij zonder dat ik de film gezien zal hebben, want ik vind geen gezelschap om mee te gaan. Noch gisteren, noch vandaag... :'-( Volgend weekend wordt ook iets te druk waarschijnlijk.

Verder wil ik ook nog iedereen bedanken voor de vele aandacht die ik de laatste dagen kreeg: in 48 uur heb ik hier 8000 bezoekers gehad. Was wel even slikken, want had nooit verwacht dat mijn leven zo interessant was. :-S Maar bedankt aan iedereen! Waarom zoveel aandacht opeens? (Snap je hem, waarom? ;-)   )

En dan de laatste waarom: Waarom houd ik van iemand die ik niet krijgen kan? (lees: waarom word ik verliefd op hetero's, bezette holebi's, holebi's die te ver wonen, holebi's die mij niet graag zien, enz.) Snap je nu: waarom is God tegen mij gekant?

Greetz

Enigma

Ey

Ik loop vandaag een beetje pissed rond. Er is vandaag van alles gebeurd dat ik even moest afreageren...

Als eerste moesten we vandaag een taak indienen via de virtuele school. Woensdag had ik dat gedaan. Vandaag hadden we er les over (1-uursvak) en ja, de leerkracht zei dat hij het van niemand ontvangen had. Iedereen reageerde van hoe kan dat nu? De leerkracht was niet echt met onze reactie gediend. Wij ook niet met de zijne. Van het één kwam het ander en we werden steeds kwader. Hij wou gewoon niet luisteren. We kregen nog enkele dagen tijd om de taak JUIST in te dienen, zoals de 3-uurs wel kunnen, of anders kregen we allemaal 0. Dat was erover. We reageerden steeds feller, ik ook. Hij stak z'n computer aan om te bewijzen dat hij de taak niet ontvangen had, waarop wij ons gelijk wouden bewijzen. We konden tonen dat we de taak hadden ingediend, maar hij had nog steeds niet ontvangen en dus stonden we volgens hem nergens. Dat was gelijk aan een nul dus. Ik was razend. Hij had geluk: gered door de bel!

Tip aan alle leerkrachten die EloV gebruiken: wanneer u een opdracht plaatst in het vakje 'opdrachten' die de leerlingen moeten ophalen, zeg hen dan ook waar ze het moeten afleveren: in klas, in de map 'opdrachten' (zoals wij deden!), of verzenden via 'cursustools' (zoals eigenlijk verwacht werd). Want onduidelijkheid wekt woede op... (Ook een tip aan alle leerlingen om het goed te vragen aan de leerkracht ;-)   )

Verder kreeg ik ook nog wat ontgoochelingen vandaag te verwerken, maar daar wil ik het liever niet over hebben...

Dan 's avonds was ik bekaf van de hele week en hadden mijn vrienden de verkeerde bus gepakt. Even uitleggen zeker? Oké :-) Op vrijdagavond heeft onze lijn om 16u 2 lijnen: een rustige die maar een deel van het traject aflegt (die die ik nodig heb) en een drukke die het hele traject aflegt. Natuurlijk pakten mijn vrienden de drukke lijn. Juist op het moment dat ik rust kon gebruiken :-( Maar ja.

Thuisgekomen had ik dan een slechte internetverbinding die nu gelukkig opgelost is. :-)

En dan zie ik nog eens heel negatief commentaar op mijn vorig bericht. Oké, mij dien je met respect te behandelen. Maar niet alleen mij, ook mijn vrienden! Als je mijn blog slecht vindt, oké, soms vind ik hem ook wat minder. Dan zeg ik: pak liever een goed boek of zoek een andere blog. Verdoe je tijd dan niet aan die saaie of stomme kost (als je er toch zo over denkt), want ik ben er zeker van dat er dan betere informatie bestaat dan dit hier.

Maar om verder te gaan. Iemand van een andere blog (lees als holebihatende blog) heeft de holebi's beledigd. Dat je mijn blog slecht vindt, tot daar aan toe (btw, je kan hem rechts raten), maar holebi's zijn mensen als anderen. Oké, ik beschrijf mezelf als "anders" in de inleidende zin van mijn blog. Maar holebi's zijn zeker NIET MINDERWAARDIG dan hetero's. Ze hebben dezelfde rechten en plichten. Dus homohaters, laat holebi's met rust als je ze niet kan verdragen. Holebi's, ga nu niet naar zijn site, want zo steun je hem alleen maar. Zijn commentaar kan je lezen bij het commentaar op mijn vorig bericht (dat vluggertje dat ik bedoel) Maar ga niet naar zijn site! Want dan steun je hem. Als je mij wil steunen, geef dan goede commentaar, geef mijn site door aan leuke mensen, enz. Zodat ik beter wordt dan hem! Zo kan ik hem verslaan. En geloof me, ik ben een lieve jongen, maar wanneer je te ver gaat, grijp ik in. Ik heb al ingegrepen, maar dat is iets voor mij, niet voor jullie, want hij leest mee ;-) (ook al moge de holebi's in de hel branden volgens hem)

Verder begin ik kramp te krijgen in mijn vingers. Dus zal ik het voorlopig hier mee laten.

Schatjes, bedankt voor het te lezen en bedankt voor de positieve commentaren!

Greetz & cu,

Enigma

Ey

Ik ontvang geen mailtjes van jullie met vragen over hoe ik mijn verhaal verder richting moet geven... Dus is het voor mij ook moeilijk om verder te doen ermee :-S

Neen, het is geen verwijt, zeker niet! Maar het is moeilijk om iets op te schrijven als ik niet weet waar ik moet beginnen, want ik heb intussen al zoveel verhaallijnen begonnen. :-S

Omdat ik niet zo goed weet wat te zeggen, zal ik even vlug een schets geven van de situatie nu...

Beginnen met wat goed nieuws (heb ik eigenlijk nu wel slecht nieuws? :-S )

Oké, de ruzie met mijn vrienden is bijgelegd toen ik mijn excuses aanbood aan de vriend waarmee alles begonnen was. Hij heeft zich toen ook geëxcuseerd. Oké, we waren op dat moment niet nuchter, maar als je niet nuchter bent spreek je toch de waarheid? ;-p

Matty heeft kans 732 (of zoiets) gekregen, maar het is anders deze keer (zegt hij zelf ook!) Eindelijk krijg ik de vriendschap die ik verlangde: een echte vriend die me vertrouwt en me met respect behandeld. Eindelijk heb ik de band met hem waar ik al lang van droomde :-)

V van op de bus zie ik niet meer zo heel vaak... (vroeger eigenlijk ook niet)

En Kobe, van school, is volgens een bron, jammer genoeg voor mij, hetero. Maar ja, het meisje (of misschien later toch jongen?) dat hem zal kunnen krijgen zal wel gelukkig worden, want echt, ik vind het een fantastische jongen. :-)

Mijn gevoelens zijn nog steeds niet echt zo duidelijk. Oké, Ila is over, maar nog niet helemaal. Ik zie nog steeds enkele vriendinnen heel graag, en dat zal altijd zo blijven, denk ik. Maar mijn gevoelens voor jongens blijven toch sterker, zeker toch voor Matty en Kobe. :-S

Van Yonna heb ik niets meer gehoord. Hij zal me wel niet missen. Hij betekende veel, maar hij heeft me toch iets te diep geraakt.

Akof begint ook serieus op mijn zenuwen te werken: hij begint misbruik te maken. Wanneer het hem uitkomt, wanneer hij dus wat moet weten van school, dan kent hij me, anders niet. Sorry Akof, maar ik raak het beu. Iedereen dient mij met respect te behandelen! Dus jij ook!

En verder. Vorige week dinsdag ging ik naar Walibi (voor de laatste Halloween Nocturne) en heb me er ondanks het vele wachten wel geamuseerd. Het wachten was lang: 2 uur voor de Werewolf en 1 uur voor de Vampire. In totaal hebben we 11 attracties gedaan in 10,5 uur :-S Maar het wachten werd ook aangenaam toen Tahnuts mama zei dat mijn haar moest geknipt worden. Tahnut zei dat ik nieuwe kleren moest hebben (toen had ik gewoon wat vlug aangedaan dat vuil mocht worden) en ja. Zo ging de bal aan het rollen. Tahnut en Ila droomden ervan om me een extreme make-over te geven. Zodoende zijn Tahnut en ik vrijdag gaan shoppen in Brugge. Nieuwe kleren is dus al een check ;-p (met heel veel streepjes, een jeansbroek (dat ik al in geen 10 jaar nog heb gedragen) en 2 geribbelde broeken (ook al zo'n 10 jaar geleden)) Maar om eerlijk te zijn, Tahnut kan er wat van! Dinsdag was dan mijn haar aan de beurt. Het is wel mooi, maar toch iets te kort naar mijn smaak... :-S Maar ja, haar groeit terug, hé ;-p

De rest moet nog volgen...

Greetz & cu soon

Enigma

PS: 2 vrienden hebben ook een blog begonnen. De links vind je terug in de lijst met blogs... (Persoonlijk vind ik ze goed geschreven)

PS2: aub, geef reactie. zeg waar ik naartoe moet met mijn verhaal!!! thx!